TRENRUFA باز کردن ربات

وبلاگ

پروتکل‌های جدید: VLESS و Hysteria2 چه فرقی با VPNهای آشنا دارند

درون VPN اشتراکی پروتکل‌های نسل جدید کار می‌کنند. بدون جزئیات فنی اضافه توضیح می‌دهیم چه فرقی با پروتکل‌های آشنا دارند و چرا چندتا هستند.

پروتکل زبانی است که دستگاه شما با آن با سرور VPN حرف می‌زند. اینکه داده‌ها چقدر خوب محافظت می‌شوند، اتصال چقدر سریع است و — روزبه‌روز بیشتر — اینکه اصلاً بتوانید وصل شوید یا نه، به آن بستگی دارد.

VPNهای آشنا چطور کار می‌کنند

OpenVPN، WireGuard و IPsec پروتکل‌هایی امتحان‌پس‌داده‌اند که ده‌ها سال از داده‌های شرکت‌ها و کاربران عادی محافظت کرده‌اند. اما آن‌ها برای رمزگذاری ساخته شده‌اند، نه برای دیده نشدن. هر کدام امضای قابل‌تشخیصی دارد: شروع مشخص اتصال، پورت‌های شناخته‌شده، ساختار خاص بسته‌ها.

محتوای چنین اتصالی را نمی‌شود خواند، اما اینکه VPN است فوراً دیده می‌شود. سامانه‌های فیلترینگ ترافیک یاد گرفته‌اند از همین استفاده کنند: لازم نیست بفهمند شما کجا می‌روید — کافی است پروتکل را بشناسند و کاملاً ببندند. به همین دلیل جایی که محدودیت هست، VPNهای کلاسیک با قطع و وصل کار می‌کنند یا اصلاً کار نمی‌کنند.

چه چیزی تغییر کرد

پروتکل‌های نسل جدید — خانواده‌ای که حول پروژه‌های V2Ray و Xray شکل گرفت — هر دو کار را با هم انجام می‌دهند: داده‌ها را رمزگذاری می‌کنند و شبیه اینترنت عادی به نظر می‌رسند.

  • VLESS یک پروتکل سبک انتقال داده است. خودش تقریباً چیزی به ترافیک اضافه نمی‌کند و درون یک اتصال امن معمولی وب (TLS) حرکت می‌کند — همان اتصالی که هنگام ورود به هر سایتی با https باز می‌شود. روش‌های انتقال (ترنسپورت‌ها) — مثلاً WebSocket یا XHTTP — اتصال را شبیه کار یک سایت یا برنامهٔ وب معمولی می‌کنند.
  • Hysteria2 طور دیگری کار می‌کند: روی QUIC — فناوری مدرنی که HTTP/3 بر آن ساخته شده — اجرا می‌شود و به‌جای TCP از UDP استفاده می‌کند. از بیرون شبیه ترافیک معمولی HTTP/3 است و نقطهٔ قوتش سرعت در شبکه‌های ناپایدار و موبایل است، جایی که اتصال‌های آشنا با از دست رفتن بسته‌ها به‌شدت کند می‌شوند.

در این خانواده پروتکل‌ها و روش‌های دیگری هم هست، اما هدف همه یکی است: اتصال نباید میان ترافیک معمولی وب به چشم بیاید.

چرا در اشتراک چند روش اتصال هست

پروتکل «غیرقابل‌مسدود» وجود ندارد و شبکه‌ها متفاوت‌اند: جایی UDP محدود است، جایی اتصال‌های خاصی به شکل ویژه پردازش می‌شوند. به همین دلیل هر سرور در اشتراک چند روش اتصال دارد. اگر یکی در شبکهٔ شما کار نکرد، در برنامه دیگری را انتخاب کنید — اشتراک همه‌چیز لازم را از قبل دارد.

ما هر دقیقه با هر روش، یک اتصال واقعی به هر سرور برقرار می‌کنیم. اگر چیزی خراب شود، زودتر از شما باخبر می‌شویم.

آیا عیبی هم دارد

  • یک برنامهٔ جداگانه لازم است. این پروتکل‌ها مثل بعضی VPNهای کلاسیک در تنظیمات گوشی یا رایانه وجود ندارند. در عوض برنامه‌های زیادی هست و بیشترشان رایگان‌اند — جزئیات در مقالهٔ اول: VPN اشتراکی: چرا اینجا دکمهٔ «روشن کردن» نیست.
  • نام‌های بیشتر. در فهرست سرورها نه فقط کشورها، بلکه روش‌های اتصال را هم می‌بینید. لازم نیست سر از آن‌ها دربیاورید: هر کدام که برای شما کار کند مناسب است.
  • هیچ‌کس تضمین ندارد. هیچ VPNی نمی‌تواند قول دهد هر محدودیتی را دور می‌زند. ما قول دیگری می‌دهیم: اگر یک راه بسته شود، به‌سرعت راه دیگری باز می‌کنیم.

خودتان امتحان کنید

30 روز رایگان، بدون کارت.

باز کردن ربات